Το χειρότερο είδος στο ποδόσφαιρο: Οι μάνατζερς!

Ένα άρθρο που είχα στο μυαλό μου να γράψω εδώ και αρκετό καιρό, ωστόσο η στάση του Ραϊόλα απέναντι στη Μίλαν για το γιουχάρισμα στον Ντοναρούμα, ήταν η αφορμή να πω την άποψη μου.

Οι μάνατζερς, προσωπικά, είναι το χειρότερο είδος στον χώρο του ποδοσφαίρου, έχοντας κάποιες εξαιρέσεις, που μπορούν να απογειώσουν την καριέρα ενός ποδοσφαιριστή.

Οι “μεγάλοι”, που δεν έχουν κάνει τίποτα στη ζωή τους, παρά μόνο να εκμεταλλεύονται έναν ποδοσφαιριστή, μόνο και μόνο για να κερδίζουν και δεν σκέφτονται το κακό που μπορεί να προκαλέσουν, έχουν για “κεφάλι’ τον Ολλανδο – Ιταλό μάνατζερ…

Ο ίδιος κατάφερε να… τελειώσει αρκετούς ποδοσφαιριστές, την ώρα που αυτοί του έφτιαξαν περιουσία, ενώ αυτός είναι απλά ενα διακοσμητικό.

Για να καταλάβετε γιατι πράγμα μιλάμε ο άνθρωπος μιλούσε με την Τσέλσι για τον Έρλινγκ Χάαλαντ και το πρώτο πράγμα που τον ενδιέφερε, ήταν η προμήθεια του, που άγγιζε τα 40.000.000. Δηλαδή στα 180 “μύρια” που έπρεπε να δώσουν οι Λονδρέζοι στη Ντόρτμουντ, τα 50 εκατομμύρια που “παζάρευε” για ετήσιο συμβόλαιο στο νεαρό, ζητούσε περίπου άλλα τόσο για τον ευατό του. Λες και η Τσέλσι δεν εντυπωσιάστηκε από το ταλέντο του Νορβηγού, ο Ραιόλα την έπεισε…

Να πούμε πως η Ντόρτμουντ χάλασε τη σχέση της με τον μάνατζερ, καθώς ο ίδιος πήγαινε κόντρα στα “θέλω” του πελάτη του και μαζί με τον πατέρα του… έκαναν “βόλτες” σε άλλες χώρες για να του ετοιμάσουν μεταγραφή.

Πάμε στον Ντοναρούμα; Το παιδί από 16 ετών έπαιξε βασικός στη Μίλαν και από τα 18 του, ο μάνατζερ για να “φτιάξει” τον παίκτη, ζητούσε απίθανα λεφτά από την ομάδα του Μιλάνου για την ανανέωση, με την προμήθεια του να ξεχωρίζει. Κάπως έτσι ο μικρός μπήκε στο “μάτι” του κάθε φιλάθλου στο Μιλάνο, μέχρι που έφυγε για την Παρί και χαρακτηρίστηκε ως ανεπιθύμητος.

Και για να φύγουμε από τον Ραιόλα, πάμε στις μικρότερες ηλικίες…

Εκεί στα ταλέντα και στο μέλλον της κάθε χώρας, που περιμένουν με αγωνία μια στιγμή για να δείξουν την αξία τους, ξαφνικά παίρνουν μεταγραφή για Ακαδημίες μεγάλων ομάδων και στο τέλος τι παίρνουν; Δανεισμό σε χαμηλη κατηγορία για 2-3 χρονια (να γίνεται το ίδιο) και μετα… μεταγραφή, καθώς κρίνεται ανεπαρκής.

Όλα αυτά είναι δουλειά των μάνατζερς, που παίρνουν προμήθεια σε βάρος των… ονείρων νεαρών παικτών, χωρίς να ενδιαφέρονται για την ψυχολογία τους, την καριέρα τους, το… μέλλον τους.

Να πούμε πως οι περισσότερες ομάδες δίνουν χρόνο συμμετοχής σε παίκτες που δεν τα “λένε”, αφήνοντας εκτός δυνατά “πρότζεκτ”, μόνο και μόνο επειδή ο μάνατζερ τους έχουν γνωριμίες;

Ότι και να γράψεις για αυτούς, λίγο θα είναι…

Βέβαια υπάρχουν εκπρόσωποι που κάνουν ακριβώς αυτό που απαιτεί η δουλειά τους, ωστόσο γνωρίζω και άτομα που ενώ έχουν στο “βιογραφικό” τους παίκτες, αυτοί εργάζονται και σε άλλες δουλειές για τα προς το ζην τους!

Η Αθλητική Δημοσιογραφία μπήκε στη ζωή μου, από μικρή ηλικία, όταν και έλεγα μικρός "Εγώ γεννήθηκα για Δημοσιογράφος". Φυσικά και οι πανελλήνιες είχαν άλλο όνειρο για μένα, γι' αυτό και με έστειλαν να διοικήσω επιχειρήσεις, αλλά δεν είχαμε τις ίδιες βλέψεις. Μια ιδιωτική σχολή βρέθηκε στο δρόμο μου και έτσι φτάσαμε στο σήμερα, όπου θα με βρείτε σε κάποια μέσα. Αυτό δεν μας αφορά και πολύ, αλλά θα τα λέμε από εδώ.

Start typing and press Enter to search